30 Kasım 2016 Çarşamba

Veda - Uğur Hamurcu | Kitap Tanıtımı

06:51:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:


Merhabalar! 
Bu yazımda sizlere yazılış aşamasından beri merakla beklediğim bir kitap olan Veda'yı tanıtacağım. :)

29 Kasım 2016 Salı

Gizemli Erkek Avcısı - Aylem Güngördü | Kitap Yorumu | GKBT #19

01:08:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:

Kitabın Adı : Gizemli Erkek Avcısı
Yazarı : Aylem Güngördü
Yayınevi : Nemesis Kitap
Sayfa Sayısı : 280
Seri Sırası : #2

Külkedisi'nin Zayıflama Hikayesi - Aylem Güngördü | Kitap Yorumu | GKBT #19

01:04:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:

Kitabın Adı : Külkedisi'nin Zayıflama Hikayesi
Yazarı : Aylem Güngördü
Yayınevi : Nemesis Kitap
Sayfa Sayısı : 416
Seri Sırası : #1

27 Kasım 2016 Pazar

Sürgün Çocuklar - Margaret Peterson Haddix | Kitap Yorumu

06:04:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:

Kitabın Özgün Adı : Children of Exile 
Yazarı : Margaret Peterson Haddix 
Çevirmeni : Selen Ak 
Yayınevi : Go! Kitap 
Sayfa Sayısı : 308 
Seri : Children of Exile #1

24 Kasım 2016 Perşembe

Külkedisi'nin Zayıflama Hikayesi & Gizemli Erkek Avcısı - Aylem Güngördü | Ön Okuma + Kitap Tanıtımı + Tur Takvimi | GKBT #19

23:51:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:

Herkese merhaba!
Gevezeler yine iş başında.. :)
Dur durak bilmeden harika kitaplara tur yaparken bir tane kitabın bizi kesmediğini fark edip iki kitaba birden tur yapmaya karar verdik! :D
Aylem Güngördü'nün kaleminden eğlenceli bir seri okuduk ve sizler için de eğlenceli bir tur hazırladık. Tur takvimimizi sizlerle paylaşırken kitaplarımızdan tadımlık bir ön okumayı da sizler için paylaşmanın güzel olacağını düşündüm. :) 

14 Kasım 2016 Pazartesi

İki Mükemmel Hata - Fatih Murat Arsal | Kitap Yorumu | GKBT #18

05:11:00, BY Mor Düşler - 1 yorum:

Kitabın Adı : İki Mükemmel Hata
Yazarı : Fatih Murat Arsal
Yayınevi : Ephesus Yayınları
Sayfa Sayısı : 576
Seri : İkilem Serisi #2

13 Kasım 2016 Pazar

Fatih Murat Arsal | Röportaj | GKBT #18

05:12:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:



Öncelikle yoğunluğunuz arasında röportaj teklifimi kabul ettiğiniz için teşekkür ederim. 

 Röportajların olmazsa olmazı, gelenek halini alan soruyla başlamak istiyorum. Bize biraz kendinizden bahseder misiniz?
Fatih Murat Arsal : Zor bir soru… Bir meslek lisesinde öğretmenlik yapan, evli ve bir çocuk babası, kendi halinde bir adamım. Roman yazmayı çok sevmekle beraber, öğretmenliği yaptığım en iyi iş olarak görüyorum. Sevmeden yaptığım tek bir gün bile olmadı. Kişisel olarak durgun bir yapım olmasına rağmen, gülen insanlarla birlikte olmayı, sinemaya gitmeyi, bolca gezmeyi, kitap okumayı, spor yapmayı severim. Uygun ortamda sanırım gevezeyim de :) Resim yapmak ve bilgisayar hobilerim arasındadır.

Birçok röportaj ve söyleşi de anlatmışsınızdır fakat kitaplarınızla yeni tanışmış okurlarınız için yazmaya nasıl başladığınızı sormak istiyorum. :) 
F.M.A : Uzun zaman önce, ciddi anlamda yoğun günler yaşıyordum. Elazığ Halk Eğitimi Merkezinde yoğun bir şekilde derslere girerken, bir yandan da bilgisayar programları yazıyordum. Zaman zaman üniversitede, polis okulunda ve hatta cezaevinde derslere girdiğim, bazen de projeler için il il gezdiğim yoğun bir dönemdi. Dört beş saat uykuyla gezdiğim günlerdi. Ancak bir ramazan günü hiçbir işimin olmadığı garip bir dönem oldu. Tıpkı bir hortumun merkezindeki sıfır noktası gibi… Sessiz, sakin, pasif… İşte o zaman yıllardır ara verdiğim roman okuma ihtiyacıma yöneldim. Oruçlu iken de kitap okuyarak iyi zaman geçiyordu doğrusu. Okuduğum ilk kitap güzeldi. İkinci ve üçüncü kitabı sevmedim, bıraktım. Sevmediğim bir romanı okuyamam ben. Dördüncü roman iyi başladı. Fakat ilk elli sayfadan sonra öyle saçmaladı ki, sinirlendim. İyi bir konu ve iyi bir giriş rezil edilmişti. Üstelik de kadın yazarın yazdığı bir iki cinsel sahne o kadar kötü ve saçmaydı ki… Erkek karakter de, o kadar erkeklik dışı bir ruh haline ve tavrına sahipti ki! Kadın yazar tamamen hayalindeki robot erkek tipini yazmıştı. Hem günlük hayatta hem de yatakta. Fakat komik ki anlattıkları, erkekleri ve cinselliği hiç bilmediğini gösteriyordu. Tamamen atmasyondu. Belki eline erkek eli bile değmemişti. Ben de biraz okuduktan sonra, kitabı elimden bıraktım. “Yok artık!” diye homurdandım. Bu kadar olmazdı. “Ben bile daha iyisini yazarım” dedim. Sonra, bir iki gün sonra, sabah namazından hemen sonra laptop kucağımdayken başladım… 
Genç adam asık bir suratla, üzeri artık karla kaplanmaya başlamış olan, parlak gri renkli cipine doğru yürüdü. Arabanın önünden geçerken, sağ tarafta bulunan, belli belirsiz gözüken ezik kaportaya gözü ilişti. Sıkıntıyla dişlerini sıktı. Kar altında durup, pahalı kabanını sert hareketlerle çıkardı. Arabanın arka kapısını açıp öfkeyle içeriye fırlattı. Arkasında kalan insanlara aldırmadan arabanın ön koltuğuna yerleşti. Anahtarı yuvasına sokup motoru çalıştırdı. Günlerden perşembeydi ve hava da oldukça soğuktu. Her yerde kar vardı. Zaten başına bütün belayı bu lanet olası kar açmıştı. Hâlbuki birkaç hafta öncesine kadar kar yağışını ne kadar da severdi. Gözünün ucuyla yana baktığı zaman, buharlaşmış camdan zar zor, dışarıda iki kadının birbirlerine üzgünce sarıldıklarını fark etti. Dişlerini sıktı. Homurdanarak söylendi. “Ağlayacak ne var? Nasılsa çirkin kızınızı istediğiniz gibi, zengin birisiyle evlendirmeyi başardınız! ” O sabah yazdıkça yazdım. Baktım ki dinleniyorum, akşam yine yazdım. :) İftardan sonra da yazdım. İki ay içinde bitirdim sanırım. Anladım ki, yazmayı seviyorum ve keyif alıyorum. İlk romanım bitince, ardından yeni romana başladım. Bir baktım bir sene içinde dört beş tane olmuş. Yazdıklarımı bastırmak veya yayınlamak gibi bir düşüncem hiç yoktu. Tamamen kendiliğinden gelişen bir olaydır. Cinselliği de ilk romanıma bilerek ekledim. Sanki o kadın yazara doğruyu göstermek istemiştim. Romanlarımı internette paylaştığımda da, cinsel kısımları için çok az olumsuz tepki aldım. O dönemde böyle şeyleri yazanlar pek yoktu. Ben tarzımı değiştirmeden yazmaya devam ettim. Hiç bilgisi olmayanlar okurlarımız, bu işi işkembeden atan yazarların yazdıkları dışında bir şeyler öğrensin, erkek dünyasını kavrasınlar istedim. El ele tutuşmanın ve küçücük bir öpücüğün bile cinsellik olduğunu, özel bir iletişim türü olduğunu bilsinler istedim. Ama bu yolda, erkek bir yazar olmanın zorluklarını da yaşadım. Zamanla benim gibi yazanlar da oldu. Hatta daha ileri yazanlar… İnsanlar artık bu tarza alıştı sanırım. Şimdilerde pek eleştiren olmuyor. İnanın genellikle bunları evliliğinde yaşamayan bazı kadınlar mızıldanıyor. Eh, yazdıklarımızdan herkes memnun olacak diye bir şey yok. :) Böyle işte… Başlangıcım, tamamen bir kadın yazarın yazdıklarına kızdığım içindir. :) Ve o yüzden de bilmediğim konuları yazarken ciddi araştırmalar yapıyorum. Bilmediğimiz şeyleri yazmak doğru değil bence.


Kitaplarınızdaki karakterleriniz birbirinden güzel kadınlar ve yakışıklı erkekler, çoğumuz okurken “Böyle insanlar yeryüzünde bulunmaz!” gibi cümleler kuruyoruz. Bu konuda okurlarınızdan ne gibi tepkiler alıyorsunuz? Ve bu karakterler nasıl oluşuyor merak ediyorum doğrusu? :) 
F.M.A : Benzer tepkileri ben de alıyorum. Çok güzeller, çok yakışıklılar, mükemmeller gibi. Oysa hepsi öyle değiller. Yanık yüzlü adamımız var mesela. Kırlaşmış saçları ile itici olabilecek Tahir’imiz var. Alaycı siyah-yeşil gözleri ile aşka inanmayan Doğan… Kötü kalpli Ateş… Kırmızı saçlı Gülay gerçek hayatta sevilmeyebilir. Beyaz saçlı Güney itici olabilir. Benim bu adamları ve kadınları yazarken diğerlerinden farklı yazdığımı iddia etmek doğru değil. Çok sevdiğim yazar dostlarım Asude’nin, Meral Kır’ın, Müjde Aklanoğlu’nun ve tüm diğer yazarların kâğıda döktüğü karakterler kısa boylu, şişman ve keller mi? Onlar da yakışıklı ve güzeller. Hatta belki daha da güzeller. :) Biz macera romanı yazmıyoruz ki! Biz aşk romanı yazıyoruz. Doğal olarak biraz yanlıyız. Ama nedense bu sözler hep benim için söyleniyor. Neden güzel? Neden yakışıklı? Anlamakta zorlanıyorum. Hatta neden genç, neden bakire vs. Sanırım bu eleştirilerin sırrı, yazdığım kelimelerde gizli. Tam sır nedir bilmiyorum ama bazı kelimeler sanırım okurları etkiliyor. Çünkü ben bir kahramanı diğerinin gözünden yazmayı seviyorum. Mesela… “Uzun boylu, yakışıklı bir adamdı. Bakışları etkileyiciydi” yerine… “Uzun boyuyla tepesinde dikilen adamın yakışıklılığı, nefesini kesti. Bakışları yüreğini delip geçecek kadar farklıydı.” … gibi cümleler kuruyorum. Aynı şeyi anlatıyorum aslında. Fakat kadın karakterin gözünden yazınca, siz de o adamı farklı görüyorsunuz. Benim tahminim bu yönde. Eğer başka bir şey fark eden varsa bana da yazsın lütfen. :) Karakterlerimi nasıl tasarladığım ise ayrı bir olay. Ama bir elmanın iki yarısı olacaklarsa bile, asla aynı karakterlerde olmamasına çalışıyorum. Ayrıca özellikle birbirini dengeleyecek karakterler olmasına uğraşıyorum. Mesela Osman’ı Gülay’dan başkası, Ateş’i Ecrin’den başkası yumuşatamazdı. Kara’nın aklını Tuğçe’den başkası karıştıramazdı. Aslan yürekli Tahir’i Güney’in naifliği ancak böylesine kedi gibi yaptırırdı. Ve uysal koyun arayan Doğan’ı da ancak Pınar gibi vahşi bir kadın hayatta tutabilirdi. Örnekler arttırılabilir. Bu kişiler çevremde var mıydı diye sorarsanız, birebir olmasa da gölgelerini kesinlikle gördüm. Varlıklarını hayatımda hissettim. Gençken gemicilik yapan, cezaevinde ders veren, ülkenin her yerini gezen bir adam olarak çok kişiyle tanıştım, dost oldum, özelliklerini keşfettim. Çevrenizde mutlaka benzerleri vardır. Ama iyi bakmak lazım. :)


Kitaplarınız arasında bağlantılar oldukça fazla. Her bir karakter diğerini tanıyor, dost-arkadaş ilişkisi içerisinde oluyor. Bu durum kurgu konusunda sizi zorluyor mu? 
 F.M.A : Aslında aile kalabalıklaştıkça, inanılmaz zorlaşmaya başladı. Bir kahramanı bir romanda eklemeniz sadece isimle olmuyor. Kişisel özelliklerini çok iyi hatırlamanız, konuşmasına ve hatta gülümseyişine kadar çok iyi tarif etmeniz gerekiyor. Ciddi Tahir’in bir başka romanda kıkırdayarak sürekli güldüğünü düşünsenize! :) Üstelik kalabalıklaştıkça olaylar da bulmaca gibi iç içe girmeye başlıyor. Doğumlar var, ölümler var, evlilikler var… Yine de böyle yazmak hoşuma gidiyor. Herhangi birisini bir romana eklediğimde, o karakterin bana gülümseyip göz kırptığını, adeta yaşadığını hissediyorum.

 Şu ana kadar yayınlanan kitaplarınız aşk türünde. Farklı bir türde yazmayı denediniz mi ya da ilerisi için yazma düşünceniz var mı?
F.M.A : Çok ciddi bir projem var. :) Macera gerilim tarzında düşünüyorum. Kurgusu, erkek kahramanının özellikleri belli. Bir seneden fazladır aklımda. Ama ondan önce gün yüzüne çıkmayı bekleyen Aşka Dönüş, Çığlık gibi hazır romanlarım var. Belen ile Aydan’ı küstürmemek lazım. Her şey sırasıyla inşallah. 

 İtiraf etmem gerekirse kitaplarınızı okurken erkek karakterler bana biraz sizi anımsatıyor. Oluştururken kendinizden bir şeyler katıyor musunuz? Ve kendinize yakın hissettiğiniz bir karakter var mı? 
F.M.A : Bana benzemese şaşardım zaten. Ve yine bana benzediği için sizler okurken zevk alıyorsunuz. Burada “bana” derken, Türk erkeğinin tepkileri, davranışları olarak söylüyorum. Yoksa onlar gibi yakışıklı, boylu poslu olduğumu asla iddia etmiyorum. Her hangi bir anda, ben böyle davranırdım diyerek erkek karakterin davranışını planlıyor, ben böyle söylerdim veya bunu söylemezdim diyerek yazıya döküyorum. Kendi kişiliğimin dışında bir davranışı yazarken cidden zorlanıyorum. Aslında farklı davranmak çok kolay ama ben yapamıyorum işte. Fiziksel olarak bana benziyorlar mı peki? Belki… Bir erkeği tarif ettiğimde, illa ki bir iki fiziksel özelliği bana benzeyecektir. Yüzümdeki yara, saçlarımdaki kır (aslında artık bembeyaz :) ), esmerliğim, asık suratlı görünümüm, kemikli bir yüz… Çoğu erkekte olan şeyler.



Yazarlar için kitapları arasından seçim yapmak zordur ama sizin için yeri ayrı olan bir kitabınız var mı? 
F.M.A : Su gibi kolayca yazdığım tek kitap, Şahane Gelin’dir. İlk göz ağrım… Belki onu azıcık daha fazla seviyor olabilirim. Özel bir büyüsü vardır. Onunla başlayan okurlarım genellikle diğer kitaplarımı da alırlar. Erkek okurlar da severler. Şimdilerde yazdığım yeni romanım, ismi bende saklı şimdilik, Zafer ve Zeynep’in hikayesi de aynı akıcılıkla devam ediyor. O da böyle bir özel roman olacak sanırım. Yazarken en çok emek verdiğim romanlar ise YGİ ve 2MH kitabıdır. Cidden çok uğraştım onlar için… Diğerlerinin hepsi için de benzer değerler, farklılıklar bulabilirim. Kısacası hepsini ayrı severim :)  

Okuduğunuz kitaplardan keşke ben yazsaydım dediğiniz bir kitap var mı? 
F.M.A : Hiç olmadı. Her yazarın bir dili vardır. Konunun güzelliği açısından değil de, belki dil konusunda insan imrenebilir. Bu yüzyılda yazdığımız konuların hiçbirisi yeterince orijinal değildir. Faks yerine mesaj eklenir, teleks yerine telefon gelir. At yerine araba ifadesi olur. Köşk yerine apartman yer alır. Ama konu aynı kalır. Yani “keşke ben yazsaydım” dediğim bir roman konusu olmaz. Tarih boyunca zaten yüzlerce kere yazılmıştır. Sadece o konunun anlatımı fark eder. Sadece dili için, keşke ben de böyle anlatsaydım diyebiliriz. Fakat beni tanıyanlar bilir. Ben aşk romanı yazıyorum. O yüzden aşk romanı asla okumam. Sırf dilim, tarzım değişmesin diye. Sırf “Ben de keşke böyle yazsaydım!” dememek için.

Son olarak okurlarınıza söylemek istediğiniz bir şey var mı? 
F.M.A : Onlar yazdıklarımı okurken zevk almaya devam ettikçe, ben de yazmaya devam edeceğim inşallah. Bu işe ne para için, ne de ünlü olmak için başladım. Sadece insanların mutluluğu ile beslenen bir yazarım. Minicik bir yorumun bile bizi ne kadar mutlu ettiğini bilemezsiniz. İnşallah zevkler karşılıklı devam ettikçe, bizler uzun yıllar farklı maceralarla görüşmeye devam edeceğiz.:) Sevgilerimle.

Son olarak yazarımıza "En"lerini sormuştum. Yanıtı beni çok etkiledi. :) 
F.M.A : “En”ler konusunda çok yardımcı olamayacağım. Cidden. Ben asla tekil bakış açısına sahip olamadım. Birden fazla filmi, yazarı, kitabı severim. Yemek konusunda da öyle, asla tek yemeğe takılmam. Çünkü yemeyi genel olarak severim. İnsanın hayatında sadece tek bir şey “tek” olmalı. O da ailesi ve onlara verdiği değer. :)






1 Kasım 2016 Salı

Aslı Karabulut | Röportaj | GKBT #17

04:05:00, BY Mor Düşler - Hiç yorum yok:


1) Röportajlarımın olmazsa olmazı olan sorusuyla başlayalım. Bize kendinden bahseder misin? Aslı Karabulut kimdir, günlük hayatında neler yapar? 
Aslı : Olmazsa olmaz ve gülerek cevap vermeye çalıştığım bir soru:) Nedense bu soru beni eğlendiriyor :P Neyse :) 1986 doğumluyum. Eğitim hayatım boyunca birçok staj yaptım. İstanbul Üniversitesi'ni bitirdikten hemen sonra iş hayatına atıldım. Gözümü üst düzey yönetici asistanlığıyla açtığımı söyleyebilirim. Sadece 2-3 sene içerisinde bu pozisyon, PA dediğimiz özel asistanlığa dönüştü. 2009 yılından beri aynı şirkette, aynı yöneticiyle çalışıyorum. Belki bilirsin; bu meslekte iş günü-tatil dönemi-izin günü kavramları iç içedir. O yüzden yoğun bir tempoda nefes alıp veriyorum :) Sabırlı ve kontrollüyümdür. Günlük hayatımda genellikle kendimle kalmayı severim. Bu da, yoğun iş temposundan sonra kendime tanıdığım en büyük lüks. Düzenli ve programlı biriyimdir. Kitap yazarım, okurum ;) 

 2) Peki ne oldu da Aslı Karabulut yazmaya başladı? 
Aslı : Aslında bunun için hani şöyle 'işte şu olay beni derinden etkiledi' tarzında bir hikâyem yok. Sadece bir gün yazmaya başladım :) 2011 yılında küçük iki hikâyeyle adım attım. Arkasından Ateş ve Buz, Kan Kırmızı ile diğerleri geldi. İlk başta hiçbir sosyal platformda yazmadım/paylaşmadım. Forumlarda ve Facebook'ta bildiğim, hikâyeler yazan insanlar vardı. Sonradan artık tüm dünyanın aşina olduğu Wattpad'de yayınlamaya başladım yazdıklarımı. Yani ben ne forum yazarıyım, ne Facebook ne de Wattpad.

3) Yazdıklarının kitaplaştırılmasını düşünüyor muydun? İlk kitabının basım aşamasında ve çıktıktan sonra neler hissettin? Aslı : Açıkçası hayır. O ilk dönemde yazıyor ve yazdıklarımı okurlarla paylaşıyor olmak beni mutlu ediyordu. Zaten bilirsin, artık o eski Wattpad yok. O samimiyet, keyifli ortam... Ateş ve Buz benim ilk kitap deneyimim. Haliyle acemiydim. Heyecanlı, mutlu, hatta tedirgin. İşler nasıl olacak, nasıl yürüyecek gibi sorular dolanıyordu aklımda sürekli. Bir de attığım ilk adıma cesur bir kalemle başlamış olmak, heyecanımı daha da yükseltiyordu. Kitap basıldıktan sonra yayınevi tarafından iş yerime gönderilmişti. Elime alıp, birlikte çalıştığım arkadaşıma bakarak, 'Bu benim mi şimdi?' diye sorarken kahkaha attığımı hatırlıyorum :) 

4) Eylül Çıkmazı yayınlanan 3. Kitabın, biraz ondan konuşalım. Kurgusu nasıl oluştu? Yazarken neler hissettin? 
 Aslı : Ateş ve Buz, yetişkin romans ve romantik komedinin karışımı bir kitap; Kan Kırmızı ise daha çok ikili ilişkilerin tutkulu olarak anlatıldığı bir kurgudan oluşuyor. Biraz aksiyona ve tehlikeye ihtiyacım vardı. Tutkuyu bu tür içinde de çok güzel harmanlayacağımı biliyordum. Tutku ve Tehlike Serisi içindeki kitapların kurgusunu çalışırken tesadüfen dinlediğim şarkı, Kayahan'ın 'Sarı Saçlarından Sen Suçlusun' :))) Eylül o yüzden sarışın :))) Bir de müzikte tehlike kokan bir yan var, bilmiyorum hissettin mi hiç :) Yazdığım her bölüm, içimdeki heyecanı daha da arttırdı. Bir an önce bitirmek ve serideki diğer kurgulara da dokunmak istiyordum. Daha en başta, kurgu tamamen belliydi. Sadece aradaki bazı noktalar, yazdıkça şekillenmeye ve daha net olmaya başladı. Bitirdiğim zaman ise... İçimde tutkulu bir heyecan vardı ;)

5) Karakterlerin oluşumları ne şekilde oldu? Yazarken kendinden bir şeyler kattığın ya da kendine yakın hissettiğin karakter var mı? 
 Aslı : Karakterler kafamda hızlı şekillenir. Dış görünüş, kişilik, neye nasıl tepki verir gibi. Sadece, çift olacak karakterleri doğru şekilde oturtmaya çalışmak biraz daha zaman alıyor. Tarçınlı ve elmalı kurabiyeyi çok severim ben :) Hem Kan Kırmızı'da Melek Hanım'a, hem de Eylül Çıkmazı'nda Eylül'e yaptırdım :D Yarattığım tüm karakterleri kendime yakın hissediyorum. Herhangi birini seçemiyorum, çünkü erkek karakterler de kadın karakterler de belirgin olarak birbirlerinden ayrılıyorlar. 

 6) Yazarken nelerden ilham alırsın? 
 Aslı : Müzik. Ruhumu doyuruyor ve yeni fikirler beslememi sağlıyor. 

 7) Kurguların oluşum süreci ne şekilde gelişir? Zorlandığında ne gibi şeyler yaparsın? 
Aslı : Kurguların oluşum süreci berrak oluyor bende. Genel kurguyu bulmakta zorlanmıyorum. Zamanla ara kurguları oluşturuyorum. Diyaloglar, sahneler, çiftler arasındaki bakışmalar, hissedilen tutku veya öfke... Bunların hepsi bir anda zihnimde canlanıyor ve bedenimde o titreşimi hissedebiliyorum. Zorlandığım zamanlar yok denecek kadar az. Öyle anlarda sadece bırakıyorum. Çünkü zorlarsam, ortaya iyi bir şey çıkmayacağını biliyorum.

8) Yayımlanan 3 kitabından benim için yeri ayrı dediğin var mı? Varsa hangisi? 
Aslı : Hangi çocuğunu daha çok seviyorsun oldu bu :) Hepsinin yeri ayrı ;) 

 9) Bu soru için erken olsa da merak ettiğim için sormadan geçemeyeceğim. :) Wattpad de birçok hikayen var. Kitap olma sırası hangisinde desem? :) 
Aslı : Ben de söylemeden geçemeyeceğim :) Hepsinin kitap olması için sabırsızlanıyorum ;) Ya Aşk Bestesi ya da Leyla Fırtınası. Henüz karar vermedim.

10) Biz Gevezeler olarak Menderes karakterini çok sevdik. Onun hikayesi olan Leyla Fırtınası’nı kitap olarak okuyacak mıyız? 
 Aslı : Haha :D Onu sevmeyen var mı? Adam tam bir gizem ;) Ve fena halde karizma :))) Elbette. Zaten sırada Leyla Fırtınası ve Aşk Bestesi var. Yan yana duruyorlar. Aşk Bestesi için bir bölüm + final kaldı. Leyla Fırtınası'nın da yarısı bitti. İkisi de beni hem kurguları hem de gördükleri ilgi nedeniyle farklı açılardan heyecanlandırıyorlar. 
 11) Jülide ve Harun’u da Poyraz ve Eylül kadar sevdik. Onları da ayrı bir hikaye olarak yazmayı düşünüyor musun? 
Aslı : Ben de sevdim :D Hayır, düşünmüyorum :) Onların hikâyesi o kadardı. Tanıştılar, tutkulu-romantik-öfkeli zamanlar yaşadılar ve onlar için mutlu bir son vardı. 

 12) Fuarlarda ya da imza günlerinde yaşadığın unutamayacağım dediğin bir anın var mı? Varsa bizimle paylaşır mısın? 
Aslı : Her fuarda farklı okurlar, farklı deneyimler yaşadım. Her biri gülüşüyle, samimiyetiyle, cana yakınlığıyla, kimi zaman hediyelerle beni mutlu etti, yanımda oldu. Hepsi benim için önemli ve değerli. Sadece fuar zamanlarında değil, diğer zamanlarda da sürprizler yapıp beni mutlu ettiler. O yüzden, tek birine odaklanıp kimseye haksızlık etmek istemem.

13) Kesinlikle yazamam dediğin bir tür var mı? 
 Aslı : Sanırım fantastik yazamam. Hiç deneyimlemedim veya düşünmedim. 

14) Kendine örnek aldığın bir yazar var mı? Varsa hangisi? 
Aslı : Kalemini sevdiğim yazarlar var. Ama örnek aldığım bir yazar yok. Her yazar kendi gibidir, kendi dünyasını yaratır. 

15) Yazar kimliğinin dışında neler yapmayı seversin? Yazmak kadar okumayı da sever misin? 
Aslı : Kendimle kalmayı, sadece bir okur olarak kitaplarımla baş başa olmayı, arkadaşlarımla yazar kimliğimin dışında kalan hayatı paylaşmayı. Okumayı çok severim elbette. Aksi mümkün mü? ;)

16) Okuduğun kitaplardan seni en çok etkileyen hangisidir? 
Aslı : Hmm... Zor bir soru. Buket Uzuner'in Kumral Ada Mavi Tuna isimli kitabı kalbime dokunmuştu. Düşündükçe hâlâ uzaklara gider aklım. Tuna, Ada ve Aras için bugün bile üzülürüm. 

17) Sürekli takip ettiğin, ne yazsa okurum dediğin bir yazar var mı? 
 Aslı : Judith McNaught ♥

18) Okurlarına neler söylemek istersin? 
Aslı : Her biri benim için değerli ve önemli. 
Hepsini çok seviyorum ♥




ENLER 
 En sevdiğin kitap? 
İçinde Aşk Saklı - Judith McNaught (Tabii böyle çok var birbirine yakın, ama neyse :D) 
 En sevdiğin yazar? 
Neden zor sorular sordun? :P Elizabeth Hoyt'tan yana kullanıyorum hakkımı. O kadının kaleminde vahşi bir tutku var. Seviyorum ;) 
En sevdiğin film? 
Espirili bir yanıt vereyim. Şeytan Marka Giyer :D 
En sevdiğin şarkı – şarkıcı?
Akşamlar (Kerim Tekin). Sırf istedin diye en sevdiklerimden biri ;) 'En' diye tanımlayacağım bir şarkıcı yok. 
 En sevdiğin yemek? 
Annemin mantısı :) 
 En sevdiğin renk? 
Ah! Bu soru :) Tabii ki 'kırmızı' ;) 
 En sevdiğin hayvan? 
At.